De hierboven geschetste band tussen Boebie en Oom Schadee, zal vergelijkbaar zijn met die tussen Schadee en de jongste meisjes Nesvadba. Voor Henk en Irma zal die anders, waarschijnlijk afstandelijker, zijn geweest. Hoewel Henk zeker bij zijn beroepskeuze veel aan Schadee te danken zal hebben gehad. In ieder geval is het voor iedereen uit de latere generaties heel moeilijk om deze aspecten te reconstrueren.
De gezondheid van Oom Schadee was vanaf begin jaren twintig een bron van zorg.
In april 1923 werd al in een bericht over de DSM hiervan melding gemaakt.
Halverwege 1930 wordt zijn afwezigheid wegens ziekte gemeld bij de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering van de DSM. Zijn gezondheid gaat echter toch verder achteruit en op 19 januari 1931 overlijdt oom Schadee.
Op de rouwkaart wordt melding gemaakt van het langdurig lijden dat aan zijn overlijden vooraf is gegaan. Over de aard van zijn ziekte is niets bekend binnen de familie Nesvadba.
Alleen in persberichten kwamen wij af en toe melding tegen over zijn zwakke, misschien slechte gezondheid.
De gemeente Amersfoort verstrekte een kopie van de akte van overlijden bij de burgerlijke stand. Uit deze akte blijkt dat de familie Schadee gebruik heeft gemaakt van de diensten van een aanspreker, in ieder geval ten behoeve van de aangifte van het overlijden bij de gemeente.
Een aanspreker, ook wel doodbidder, was een ambacht dat tot na de Tweede Wereldoorlog bestond. De taak bestond eruit om de nabestaanden in kennis te stellen van een overlijden. De aanspreker kon eventueel ook de begrafenis regelen.
Boebie ontving die dag op Beresteyn rond 14.00 uur een telegram van de zuster van Oom Schadee.
Zij woonde samen met haar broer aan de Emmalaan en vermoedelijk zal zij bij het sterfbed aanwezig zijn geweest.
Uit deze korte mededeling aan Boebie lijkt al naar voren te komen dat de verstandhouding tussen de familie van Oom Schadee en de kinderen Nesvadba niet optimaal is.
Bij de bewaarde familiedocumenten bevinden zich de verzonden rouwkaart en een necrologie. De laatste geschreven door de latere directeur van de Deli Spoorweg Maatschappij, Mr. B.H.A. van Kreel. Ook in de Indische pers werd Schadee herdacht. Oom Schadee werd op 22 januari 1931 gecremeerd. Een persbericht:
In het bericht valt de naam Lodder op, directeur van de waterleiding maatschappij in Medan, waarvan Schadee commissaris was. Hij wordt in de familie Nesvadba genoemd als de biologische vader van Hans Gerrit Nesvadba (geb. 19 juni 1917). Hierbij de aantekening dat een officiële erkenning van dit vaderschap niet aanwezig is. Na de crematie plaatste de familie Schadee een dankbericht. Mevr. Kollewijn-Schadee, zuster van Oom Schadee, verhuisde later van de Emmalaan in Amersfoort naar Nijmegen, waar zij in 1933 overlijdt.