Na de lagere school volgde Eddy Nesvadba een opleiding die gericht op een leergang Nederlandse taal, leerlingen voorbereidde op het kleinambtenaars-examen. Het diploma gaf toegang tot bijvoorbeeld functies in dienst van het Nederlands bestuur.
Eddy heeft in Medan een baan gevonden op het kantoor van de Deli Maatschappij.
Op 3 maart 1923 trouwde hij met Hermine (Wiesje) Fliers. Hun zoon Florian Herbert (Dick) werd op 22 januari 1924 geboren, hun dochter Gerda op 17 november 1929.
In juni 1927 komt Eddy met verlof naar Nederland met Wiesje en hun zoon. Zij zijn ongeveer vier maanden in Nederland. Daar is de volgende foto van bewaard gebleven. Henk is op dat moment blijkbaar in militaire dienst, gelet op zijn uniform.
In 1935 woonde Eddy nog in Medan. Net als later in Tjimahi was hij actief in de bridgeclub. Een bericht in de Sumatra Post van 17 juli 1935:
Zou de genoemde heer Wetters misschien familie zijn?
Na zijn pensionering bij de Deli Maatschappij per 1 juli 1936, werd Eddy benoemd als beheerder van het bijkantoor van de Administratie- Crediet- en Incassobank in Tjimahi, even ten Westen van Bandoeng. Hij kreeg deze functie op voorspraak van oom Karel Nix.
Karel Nix was gehuwd met Jeannette Victorine Wetters, zuster van Johanna Henriëtte (Jetje) Wetters, de ex-echtgenote van Florian Anton.
Jetje Wetters hertrouwde met Christiaan Gersen, maar na het vastlopen van dit huwelijk in 1934 heeft zij met haar zoon Hannie onderdak gevonden bij haar zus Nettie en zwager Karel in Bandoeng.
Eddy is zeer betrokken geweest bij het overlijden van zijn stiefmoeder Jetje Wetters. Jetje heeft Corrie en Eddy Nesvadba altijd als haar eigen kinderen beschouwd en opgevoed. De genegenheid was wederzijds. In een ontroerende brief van 14 juli 1937 gericht aan de andere kinderen Nesvadba, beschreef hij de laatste dagen van hun moeder. Zij overleed op 12 juli, de begrafenis vond plaats op 15 juli in Bandoeng.
Van deze brief is een doorslag bewaard gebleven:
Tijdens de bezetting van Nederlands-Indië door Japan werden ongeveer 100.000 krijgsgevangenen naar Birma overgebracht. Zij werden gedwongen te werken aan de Birma-Siam spoorweg, een spoorweg die na de aanleg 415 kilometer lang was. Eddy, die bij het begin van de oorlog was opgeroepen, was een van deze krijgsgevangenen. Zijn verhaal over de onvoorstelbare slechte omstandigheden en over zijn terugkeer naar Bandoeng is onbekend. De naam van Eddy vonden wij terug in een van de lijsten die na de oorlog zijn gepubliceerd door het Rode Kruis.
| Naam | Sectie | Rang | STB | Lijst |
| Nering Bogel, Marius Louis Gustaaf | A | Pte | 49322 | 2 |
| Nes, Jan van | A | 2/Lt | 1 | |
| Nes, Johan Willem van | A | Ens | 2 | |
| Nes, Pieter Gerrit de | A | Pte | 188811 | 2 |
| Nesvadba, Florian Anton Eduard | A | Pte | 98799 | 2 |
| Netten, Pieter van | A | Pte | 129013 | 2 |
In 1950 opteert Eddy voor het Nederlanderschap, de toekenning wordt vermeld in de staatscourant. Omstreeks 1952 komt hij met zijn gezin naar Nederland, naar Alkmaar.
Op 15 februari 1981 overleed hij in Boskoop, waar hij na de scheiding van zijn vrouw Wiesje woonde.
Zijn zoon Florian Herbert (Dick) is later met zijn gezin in Soesterberg gaan wonen, waar hij in 1990 overleed. Dochter Gerda bleef ongehuwd. Zij woont in Alkmaar (2019).