Aangekomen in Amsterdam slaagt Florian Anton er in om voor Greetje een noodzakelijke operatie aan haar verhemelte te laten uitvoeren. Het ziekbed van haar vader en de periode van haar operatie en genezing hebben, naar zij later aan haar dochter Ilse vertelde, diepe indruk op haar gemaakt.
In een brief van mei 1938 van Henk Nesvadba aan zijn broer Boebie, rept Henk van ‘groot spektakel’ dat het gezin Nesvadba na aankomst in Holland het eerste jaar met oom Karel Nix heeft gehad. De reden van de onenigheid wordt helaas niet vermeld. Wellicht ligt de oorzaak in de situatie die ontstaat na het overlijden van Florian Anton.
Helaas laat zijn gezondheid hem in de steek; na een kort ziekbed overlijdt Florian Anton Nesvadba op zondag 28 december 1919. Hij werd 57 jaar. Over de aard van zijn ziekte is weinig bekend. Het meest waarschijnlijk lijkt een longontsteking als oorzaak te zijn. Hansje vertelt aan haar kinderen dat zij zich de onrustige ademhaling van hun vader kan herinneren. Het overlijden zal misschien in tegenwoordigheid van alle kinderen hebben plaats gevonden. In ieder geval is er een priester bij aanwezig geweest, zoals blijkt uit de tekst van de rouwkaart.
Op 31 december volgt de begrafenis op de R.K. begraafplaats ‘Buitenveldert’ in Amsterdam. De jongste kinderen waren, zoals toen gebruikelijk, niet bij de begrafenis. Vermoedelijk waren alleen Irma en Henk aanwezig.
In Medan maakt Eddy, toen 20 jaar oud, in de Sumatra Post het overlijden van zijn vader bekend.
Willem Schadee is in Batavia op het moment dat zijn vriend Florian Anton in Amsterdam overlijdt. Waarschijnlijk heeft Eddy, die in Medan woont, via het kantoor van de Deli Maatschappij het bericht van overlijden naar hem doorgestuurd. Schadee vertrekt naar Medan, waar hij op 30 december aankomt. Daar ontvangt hij later de rouwkaart uit Amsterdam.
Op 10 maart, ruim twee maanden later, vertrekt Schadee samen met Eddy Nesvadba naar Batavia.
In Batavia is inmiddels een kopie van de huwelijksakte van Florian Anton opgemaakt met als toevoeging de vermelding van de officiële scheiding in 1917. Deze kopie, gedateerd op 21 januari 1920, zal waarschijnlijk dienst moeten doen bij het verkrijgen van het voogdijschap van Willem Schadee over de minderjarige kinderen van Florian Anton. Het voogdijschap wordt later bekrachtigd door de Raad van Justitie in Batavia.
Ook in Batavia treffen Schadee en Eddy Corrie, de oudere zuster van Eddy. Het is natuurlijk gissen naar de beweegreden om naar Batavia te gaan, maar het zou te maken kunnen hebben met het ooit overeen gekomen voogdijschap van Willem Schadee over de minderjarige kinderen Nesvadba. Een en ander is notarieel vastgelegd en zal dus nu realiteit moeten worden. Op 20 maart 1920 vertrekken Schadee, Eddy en Corrie uit Batavia. Corrie en Eddy gaan in Medan van boord, Schadee reist door naar Amsterdam, waar hij op 24 april zal aankomen.
Het is niet meer na te gaan hoe de kinderen van Florian Anton hebben gereageerd op het overlijden van hun vader. Nauwelijks twee maanden zijn zij in Holland, een land dat zij alleen kennen uit schoolboeken en verhalen. Verhalen die zeker niet door hun vader werden verteld, maar die moesten komen van Hollandse vrienden en kennissen. Gezien de leeftijd van de kinderen zal het overlijden van hun vader en het feit dat geen directe familie aanwezig was, diepe indruk op hen gemaakt moeten hebben. In feite waren de vijf minderjarigen alleen in Amsterdam. Wie kon hun hulp bieden?
Hoe was de situatie van de kinderen op 1 januari 1920? De drie oudste kinderen van Florian Anton zijn in Nederlands-Indië gebleven: Corrie, 23 jaar, getrouwd met Jan Schravesande, woont in Penang. Eddy, 20 jaar, woont in Medan en Nini, 18 jaar, getrouwd met Nico Kleyn, woont in Padang.
In Amsterdam wonen Irma, 16 jaar, Henk 15 jaar, Hansje 13 jaar, Greetje 11 jaar en Boebie, 6 jaar.
Hans Gerrit (Hannie) is 2 jaar en woont in Indië, bij zijn moeder in Weltevreden.
Uit de beschikbare gezinskaarten in het gemeentearchief van Amsterdam blijkt dat Irma, als oudste van de vijf kinderen, na het overlijden van hun vader de gezinskaart op haar naam kreeg gesteld. De kaart vervalt als de kinderen worden overgeschreven naar Henri Kleyn. Misschien heeft de familie Nix een helpende hand toegestoken bij het regelen van de begrafenis en bij noodzakelijke formaliteiten, zoals deze overschrijving. In ieder geval werd de hulp ingeroepen van Nini Kleyn-Nesvadba in Padang. Haar man Nico legde contact met zijn broer Henri, die met zijn gezin in Amsterdam woont.