Florian Anton verhuist door deze nieuwe betrekking met zijn gezin in 1902 van Buitenzorg naar Medan, hemelsbreed een afstand van ongeveer 2.000 kilometer. Deze verandering zal heel veel invloed hebben op het leven van het gezin Nesvadba-Wetters.
Aan de hand van passagierslijsten van het ss “Reynst” is te zien dat passagier “Nesvadba met echtgenoote en 1 kind” op 16 april van Batavia naar Belawan-Deli vertrok, waar zij op 20 april aankwamen. Het kind is vermoedelijk Nini.
Nu Florian Anton, Jetje en dochter Nini naar Medan zijn vertrokken, blijft de vraag waar op dat moment de oudere kinderen van Florian Anton, te weten Corrie en Eddy, verblijven. Zij zijn in ieder geval wel op een later tijdstip naar Medan gekomen, maar zij komen niet voor op gevonden passagierslijsten van rond april dat jaar. Misschien dat zij nog enige tijd bij hun moeder hebben gewoond; het blijft onduidelijk. Op 20 mei 1902 arriveerde uit Batavia Mej. Nesvadba, ook met het ss “Reynst”. Misschien is dit Corrie, de oudste dochter van Florian Anton, die op dat moment bijna zes jaar was. Gezien haar leeftijd is het mogelijk dat zij onder begeleiding was van iemand. In dit verband is het verleidelijk om de naam van “jongenh. Wetters” van de passagierslijst hiermee in verband te brengen. Immers, Wetters is de meisjesnaam van Jetje. Wie weet…
Bij het raadplegen van adresboeken van 1 januari 1903 wordt Medan vermeld als woonplaats van de familie F.A. Nesvadba, met echtgenote J.H.Th. Wetters. Als beroep wordt vermeld: opnemer bij de Deli Spoorweg Maatschappij (DSM).
In Medan woont het gezin op het adres Timorstraat 5. Een commies of een opzichter van de DSM kreeg gewoonlijk een woning aan de Timorstraat. De foto komt uit een tijdschrift voor architecten, in de collectie van het Tropenmuseum in Amsterdam. In een dergelijke woning woonde dus het gezin Nesvadba.
Een kleine sprong naar het ‘nu’, om daarna weer terug te keren naar 1904. Tijdens een bezoek aan Medan in 1997 maakte mijn dochter Nadine Nesvadba (1967) foto’s van het huis aan de Timorstraat 7, in de veronderstelling dat dit de woning van haar overgrootvader was geweest tot oktober 1917.
Tot haar teleurstelling en pas bij het optekenen van dit verhaal bleek dat het juiste huisnummer dus niet 7 maar 5 was. Wel is het type woning het zelfde en geven de foto’s een goed beeld van de situatie, zoals die ook voor huisnummer 5 zou kunnen gelden. Het is interessant om op deze manier en nu nog in deze tijd een link te hebben naar het verleden.
Nadine mocht binnen in het huis kijken en zij maakte zelfs foto’s. De stoel op één van de foto’s van het interieur, is identiek aan een stoel die ik in een opwelling in Eindhoven kocht. Dat was in de periode vlak voordat Nadine in Medan was. Is hier sprake van toeval?
Later heeft zij de stoel een plaats gegeven in haar woning in Breda en daar staat deze nog steeds ten tijde van dit schrijven.
Het complex van de voormalige DSM waar deze woning deel van uitmaakte, stond in 1997 op de nominatie om te worden afgebroken. Ik weet niet of dit al daadwerkelijk gebeurd is.
Ik ga weer terug, het verleden in. In ‘De Telegraaf’ van 5 juni 1904 staat het volgende artikel. Van de groep employés van de Deli Spoorweg Maatschappij die betrokken was bij het opnemen van een toekomstig tracé van een spoorlijn, maakt ook ene “Schadee” deel uit. Deze verwijzing is de eerste die ons laat zien dat Florian Anton en Willem Schadee elkaar kennen. Maar het is aannemelijk dat zij elkaar al in Buitenzorg hebben ontmoet. De functie die Schadee bij de afdeling ‘Aanleg’ van de DSM bekleedde, stelde hem in de gelegenheid om Florian Anton een baan in Medan aan te bieden.
Tussen hen ontstond een zeer hechte vriendschap. Dit blijkt zeker uit het feit dat Florian Anton Schadee vraagt om, zo nodig, de voogdij op zich te nemen over zijn kinderen. Het voogdijschap wordt werkelijkheid na het overlijden van Florian Anton in december 1919. In het testament dat Florian Anton op 4 augustus 1919 opstelde, werd Schadee tot executeur-testamentair benoemd. De invloed die het voogdijschap van Willem Schadee op de kinderen van zijn vriend Florian Anton heeft gehad, is bijzonder groot geweest; zelfs de kleinkinderen hebben hiervan de gevolgen ervaren.
De kennismaking en latere vriendschap tussen deze beide mannen is vrijwel niet meer te reconstrueren. Misschien dat de volgende beschrijving van de loopbaan van Schadee de vermoedelijke raakpunten tussen de beide carrières kan laten zien. In ieder geval vind ik de voogdijschap een rechtvaardiging Willem Schadee een bijzondere plaats te geven in dit verhaal.